Pałac w Wersalu

Sala luster

Sala luster to długa, jasna galeria. Wysokie okna z jednej strony, a lustra z drugiej strony odbijają światło.

Sala ma 73 metry długości i 357 luster.

Sypialnia króla

Komora Królewska znajduje się w samym środku pałacu. Każdego ranka, dworzanie przychodzili oglądać jak król wstaje i się ubiera.

Król Ludwik XIV, znany jako Król Słońca, zrobił to swoją sypialnią w 1701 roku.

Pokój Rady

W sali Rady król spotkał się ze swoimi ministrów, aby porozmawiać o kraju i podjąć ważne decyzje.

Ministrowie udzielili rady, ale król miał ostatnie słowo.

King 's State Apartments

Królewskie apartamenty stanowe to rząd wielkich pokoi, każdy nazwany imieniem boga lub planety ze starych opowieści.

Kilka wieczorów w tygodniu król otworzył te pokoje dla muzyki, gier karcianych, tańca i przekąsek.

Kaplica królewska

Królewska Kaplica jest miejscem, gdzie rodzina królewska chodziła do kościoła. Ma dwa poziomy, jeden nad drugim.

Król chodził codziennie do kaplicy, a cały dwór szedł za nim.

Sypialnia królowej

Sypialnia królowej to miejsce, gdzie królowa spała i rano spotykała się z gośćmi. Jego ściany są pokryte jedwabiem.

Marie Antoinette była ostatnią królową, która mieszkała w tym pokoju.

Życie codzienne

Za wielkimi pokojami setki osób pracowało codziennie: kucharze, słudzy, pralnie, rzemieślnicy i muzycy.

W 1682 król Ludwik XIV przeniósł się do Wersalu i stał się on centrum władzy we Francji.

Ogrody i źródła

Za pałacem są ogromne ogrody ze ścieżkami, posągami i fontannami, położone w schludnych kształtach i prostych liniach.

Fontanny nie mogły działać jednocześnie. Strażnicy fontanny włączyli je tuż przed przejściem króla.

Sądy

Przewozy przejechały przez złote bramy i przez dziedzińce, by przyprowadzić gości prosto do pałacu.

Mały dziedziniec w środku nazywa się Marble Courtyard, ponieważ jest ubrudzony czarnym i białym marmurem.

Łóżko królewskie

Królewskie łóżko stoi w alkowie za złotą poręczą, pod koroną czerwonej i złotej tkaniny.

Każdego ranka odbyła się ceremonia zwana dźwignią (le- VAY), gdy król wstał i się ubrał.

Rzeźba

Nad łóżkiem, biała rzeźba ukazuje Francję jako kobietę czuwającą nad królem podczas snu.

Został wyrzeźbiony przez rzeźbiarza Nicolasa Coustou.

Kolej

Złota balustrada trzymała tłum z dala od łóżka. Tylko najważniejsi ludzie mogli to przejść.

Każdego wieczoru odbywała się też ceremonia spania, zwana coucher (koo- SHAY).

Okna

Okna wychodzą przez Marble Courtyard, z przodu i centrum pałacu.

Pokój stoi na wschód, w kierunku wschodzącego słońca.

Usher Przewodniczący

Odbiorca stał przy drzwiach trzymając laskę. Zdecydował, kto może wejść do pokoju.

W Wersalu, ludzie delikatnie podrapali się o drzwi zamiast pukać, jako zasada dobrych manier.

Sądy

Sądy długo czekały na szansę stania blisko króla podczas ceremonii.

Przekazanie królowi rano jego koszuli było wielkim zaszczytem dla najważniejszej osoby w pokoju.

Pokój Rady

Drzwi przy odbiorze prowadzą do sali Rady, gdzie król spotkał swoich ministrów.

Ludwik XVI używał tego pokoju do ceremonii, ale spał w mniejszej, cieplej sypialni w pobliżu.

Król

Król Ludwik XVI siedzi na czele stołu. Przed podjęciem decyzji wysłuchał swoich ministrów.

Ludwik XVI uwielbiał geografię i pomagał w planowaniu podróży eksploracji na całym świecie w 1785 roku.

Minister

Minister jest osobą, która pomaga królowi rządzić jedną częścią kraju, taką jak pieniądze, armia czy marynarka.

Każdy minister przyniósł dokumenty i raporty, aby wyjaśnić problemy królowi.

Tabela Rady

Ministrowie siedzieli przy dużym stole pokrytym długą tkaniną, z królem na głowie.

To, co powiedziano w radach królewskich, było tajne.

Dokumenty i książki

Listy, raporty i książki leżą na stole. Wszystko zostało napisane ręcznie piórem i tuszem.

Posłańcy na koniach przewozili listy między Wersalem a resztą Francji.

Fotele

Fotele wykonane są z rzeźbionego drewna pokrytego złotem, z siedzeniami z niebieskiego i złotego jedwabiu.

Grubość oznacza pokrycie drewna bardzo cienką warstwą prawdziwego złota, zwanego złotym liściem.

Sypialnia króla

Drzwi z sali Rady prowadzą prosto do komnaty królewskiej obok.

Król może przejść z sypialni do swojej rady w zaledwie kilka kroków.

Sala luster

Inne drzwi otwierają się na Halę Lustra, aby król mógł wyjść prosto do długiej galerii.

Pokój Rady nazywany jest również Gabinetem, starym słowem na mały prywatny pokój.

narząd

Wielki organ stoi nad ołtarzem. Powietrze przebite przez metalowe rury tworzy muzykę, która wypełnia całą kaplicę.

Słynny kompozytor François Couperin był jednym z królewskich organistów.

Ołówki

Ołtarz jest złotym stołem z przodu kaplicy, gdzie kapłani codziennie przewodzili nabożeństwu.

Kaplica poświęcona jest świętemu Ludwikowi, królowi Francji, który żył około 800 lat temu.

Malowany sufit

Obrazy sufitowe pokazują sceny z Biblii, malowane tak, że dach wydaje się otwierać na niebo.

Kaplica została ukończona w 1710 roku. To był ostatni budynek króla Ludwika XIV dodany do pałacu.

Górna galeria

Kaplica ma dwa poziomy. Król i jego rodzina siedzieli na górze, a większość ludzi została na podłodze poniżej.

Ludwik XVI i Marie- Antonina pobrali się w tej kaplicy w 1770 roku. On miał 15 lat, a ona 14.

Podłoga marmuru

Podłoga jest zrobiona z kolorowego marmuru, pocięta i dopasowana do wzorów kół i kwadratów.

Marmur jest twardym kamieniem, który może być polerowany aż błyszczy jak szkło.

King 's State Apartments

Na wyższym poziomie drzwi prowadzą z kaplicy prosto do królewskich komnat.

Salon Herkulesa, jeden z największych pokoi w pałacu, znajduje się pomiędzy kaplicą a apartamentami stanowymi.

Lustra

Każdy łuk na tej ścianie jest wypełniony lustrami. Odzwierciedla okna po drugiej stronie korytarza, więc pokój wygląda dwa razy jaśniej.

Jest 357 luster. W tamtych czasach duże lustra były bardzo rzadkie i kosztowały fortunę.

Okna

Siedemnaście wysokich okien patrzy przez ogrody. Światło słoneczne wlewa się przez nie i odbija się od luster.

Każde okno stoi przed pasującym łukiem luster po drugiej stronie korytarza.

Malowany sufit

Zakrzywiony sufit jest pokryty obrazami artysty Charlesa Le Bruna. Opowiadają historię panowania króla Ludwika XIV.

Sala została wybudowana w latach 1678-1684, aby pokazać odwiedzającym, jak bogata i potężna była Francja.

Świeca stojąca

Stojaki na świece, zwane pochodniami, trzymały świece, aby zapalić korytarz, kiedy słońce zaszło.

W nocy wielkich uroczystości zapalono tysiące świec, a lustra sprawiły, że cała sala błyszczała.

Sądy

Sądy to szlachta mieszkająca w pałacu. Przyszli tu w najlepszych ciuchach, mając nadzieję, że król przejdzie obok.

Każdego dnia król przechodził przez ten korytarz w drodze do kaplicy, a dworzanie ustawiali się w kolejce, by patrzeć.

Podłoga drewniana

Podłoga wykonana jest z desek dębowych połączonych w wzór kwadratów, ustawionych pod kątem jak diamenty.

Ten wzór podłogi był używany tak często w pałacu, że nadal nazywa się dziś parkiet wersalski.

King 's State Apartments

Na końcu korytarza, wielki pokój zwany Salonem Wojny prowadzi do królewskich apartamentów stanowych.

Na drugim końcu korytarza Salon Pokoju prowadzi do pokoi królowej.

Pokój Rady

Drzwi w długiej ścianie sali otwierają się do komnat królewskich, zaczynając od sali Rady.

W 1919, długo po królach, światowi przywódcy podpisali w tej sali słynny traktat pokojowy.

Tron

W Salonie Apollo królewski tron stał na podniesionej platformie pod baldachimem. Tutaj powitał ważnych gości.

Pierwszy tron króla Ludwika XIV został wykonany ze srebra i był wyższy niż dorosły.

Malowanie sufitowe

Sufit pokazuje Apollo, boga słońca starych greckich historii, jeżdżącego swoim rydwanem po niebie.

Król Ludwik XIV został nazwany Królem Słońca, więc bóg słońca Apollo był jego ulubionym symbolem.

Żyrandol

Żyrandol to wiszące światło z wieloma świecami. Jej krople szklane łapią świece i rozpraszają je po pokoju.

Przed światłami elektrycznymi każdy pokój w pałacu był oświetlony świecami, lampami i kominkami.

Tapestry

Tasiemka to obrazek tkany z kolorowych nici. Duże gobeliny ozdobione ściany i pomógł utrzymać pokoje cieplej.

Wiele gobelin dla króla zostało tkanych w warsztacie królewskim Gobelin w Paryżu.

Sądy kręgowe

Sądy przestrzegały ścisłych zasad, jak stać, kłaniać się i chodzić przed królem i królową.

Te zasady grzecznego zachowania nazywano etykietą, francuskim słowem, którego dziś używamy.

Sala luster

Otwarte drzwi prowadzą wzdłuż rzędu wielkich pokoi, jeden po drugim, aż do hali luster.

Prosta linia drzwi, która pozwala zobaczyć przez wiele pokoi naraz nazywa się enfilade.

Łóżko królewskie

Łóżko królowej stoi za złotą poręczą. Jego baldachim jest otoczony puszystymi białymi piórami.

W tym pokoju urodziło się dziewiętnaście królewskich dzieci.

Kolej

Złota balustrada oddziela łóżko od reszty pokoju. Tylko niektórzy ludzie mogą to przejść.

Każdego ranka królowa przyjmowała gości w tym pokoju jako część codziennego życia na dworze.

Jedwabne ściany

Ściany pokryte są jedwabiem ozdobionym kwiatami, wstążkami i piórami, pasującymi do łóżka i krzeseł.

Tkaniny zostały zmienione wraz z sezonami, lżejsze jedwabie latem i cieplejsze zimą.

Narzędzia

Małe wyściełane stolce nazywane są taburetami. Większość pań musiała stać, gdy była z królową.

Tylko księżne i kilka innych wysoko postawionych dam mogły usiąść na stołku niedaleko królowej.

Kominek

Marmurowy kominek ogrzał pokój. W zimie pożary płonęły w kominkach w całym pałacu.

Wielkie pałace jak Wersal były bardzo trudne do utrzymania ciepła, więc ludzie nosili wiele warstw ubrań.

Królowa

Marie- Antoinette została królową Francji w 1774 roku. Mieszkała w Wersalu od 1770, kiedy poślubiła Ludwika XVI.

Urodziła się w Austrii i przyjechała do Francji, gdy miała 14 lat.

Ukryte drzwi

Obok łóżka, część ściany jest naprawdę drzwi. Kiedy jest zamknięty, jest bardzo trudno dostrzec.

Ukryte drzwi pozwalają królowej poruszać się między swoimi pokojami bez przekraczania zatłoczonych pokoi publicznych.

Sala luster

Z pokoi królowej, wielki pokój zwany Salonem Pokoju prowadzi do Sali Lustra.

Małe drzwi ukryte w ścianie obok łóżka doprowadziły do prywatnych pokoi królowej.

Kuchenki

Dziesiątki kucharzy, piekarzy i pomocników pracowało w kuchni pałacowej. Mięso pieczone na wielkich pożarach, a miedziane garnki wisiały na ścianach.

Kuchnia była daleko od królewskiego stołu, więc jedzenie często przychodziło tylko ciepłe, a nie gorące.

Królewski posiłek publiczny

W Grand Couvert król i królowa jedli obiad publicznie, a odwiedzający mogli przyjść zobaczyć jak jedzą.

Król i królowa siedzieli obok siebie z plecami do kominka, a królowa siedziała po lewej stronie króla.

Skrytka

Magazyny były wypełnione mąką, chlebem, beczkami i koszami, wystarczającą ilością jedzenia dla każdego, kto żył i pracował w pałacu.

Setki ludzi, którzy pracowali dla pałacu, mieszkali w dużym budynku obok, zwanym Grand Commun.

Pokój liniowy

Prześcieradła, obrusy i ubrania były tu przechowywane na wysokich półkach, złożone starannie i gotowe do użycia.

Wszystkie królewskie ubrania i prześcieradła były myte, prasowane i naprawiane ręcznie, bez żadnych maszyn.

Pokoje prywatne królowej

W jej małych pokojach, Marie- Antoinette mogła odpocząć, czytać i szyć, z dala od tłumów dworu.

Te pokoje były schowane za wielkimi pokojami i docierały do nich małe drzwi i korytarze.

Biblioteka króla

Biblioteka Ludwika XVI była pełna książek o geografii, historii i nauce. Lubił czytać i studiować mapy.

Król też miał dobre ręce, a robienie zamków było jednym z jego hobby.

Wieczór

Wieczorem słudzy zasłonili zasłony, zapalili świece i przygotowali pokoje na noc.

Wielu sług spał w małych pokojach w pobliżu, więc mogli przyjść szybko, gdy zostali wezwani.

Złoty dekoracja

Gilders pokryte rzeźbione drewno z cienkimi arkuszami prawdziwego złota, zwany złoty liść, aby rama i meble świecą.

Złoty liść jest tak cienki, że unosi się w powietrzu i jest zbierany miękkim, szerokim pędzlem.

Dom pałacowy

W pałacu byli wszyscy, którzy służyli rodzinie królewskiej, od kucharzy i pokojówek do strażników i woźniców.

Każda praca miała własną nazwę i zasady, a wiele rodzin służyło pałacowi przez pokolenia.

Fontanna Latona

Latona stoi ze swoimi dziećmi, Apollo i Dianą, nad fontanną. Żaby i jaszczurki otoczone marmurem. Cienkie strumienie krzywej wody w dorzeczu.

Grand Canal

Grand Canal rozciąga się przez park. Drugie ramię przecina długi główny kanał. Jego spokojna woda odbija drzewa i niebo, a małe łodzie przewożą pasażerów po wodzie.

Latona i jej dzieci

Grupa marmurowa opowiada historię Latony, Apollo i Diany.

Żaby hodowlane

Woda płynie z małych, złoconych żab i jaszczurek wokół poziomów.

Drzewa cytrusowe

Drzewa pomarańczowe i cytrynowe rosną w drewnianych pojemnikach, które ogrodnicy mogą poruszać.

Galerie kamienne

Drzewa schronią się w galerii Orangery w zimie.

Łodzie wioślarskie

Rowers przenieść małe drewniane łodzie z wiosłem.

Banki proste

Proste kanały tworzą długi widok przez park.

Nożyce do żywopłotu

Ogrodnicy przycinają żywopłot ręcznie długimi nożycami.

Kwiaty sadzenia

Ogrodnik poluzuje glebę i dogląda kwiatów.

Rośliny nawadniające

Nawadnianie przenosi wodę do roślin.