Volg een dag met de koning, van zijn ochtend tot het koninklijke diner.
Het paleis van Versailles, nabij Parijs, was het huis van de koningen en koninginnen van Frankrijk. Open het paleis, dan lopen van kamer naar kamer om te zien hoe de koninklijke familie en hun hof leefden rond 1785.
Het paleis van Versailles, nabij Parijs, was het huis van de koningen en koninginnen van Frankrijk. Open het paleis, dan lopen van kamer naar kamer om te zien hoe de koninklijke familie en hun hof leefden rond 1785.
Voer deze scène inDeze foto opent het paleis als een poppenhuis. Begin het bezoek om een dag te volgen met Koning Lodewijk XVI, kamer voor kamer, van zijn ochtendceremonie tot het koninklijke diner, of tik op een deur om rechtdoor te lopen.
De Hall of Mirrors is een lange, heldere galerij. Lange ramen lijn een kant, en spiegels aan de andere kant weerspiegelen het licht.
De hal is 73 meter lang en heeft 357 spiegels.
De slaapkamer van de koning is in het midden van het paleis. Elke ochtend kwamen de hovelingen kijken hoe de koning zich kleedde.
Koning Lodewijk XIV, bekend als de Zonnekoning, maakte dit zijn slaapkamer in 1701.
In de Raadzaal ontmoette de koning zijn ministers om over het land te praten en belangrijke beslissingen te nemen.
De ministers gaven hun advies, maar de koning had het laatste woord.
De King's State Apartments zijn een rij van grote kamers, elk vernoemd naar een god of planeet uit oude verhalen.
Verschillende avonden per week opende de koning deze kamers voor muziek, kaartspellen, dansen en snacks.
De Koninklijke Kapel is waar de koninklijke familie naar de kerk ging. Het heeft twee niveaus, één boven de andere.
De koning ging elke dag naar de kapel, en het hele hof volgde hem.
De Koningin's slaapkamer is waar de koningin sliep en ontmoette bezoekers in de ochtend. De muren zijn bedekt met gebloemde zijde.
Marie-Antoinette was de laatste koningin die hier woonde.
Achter de grote kamers werkten dagelijks honderden mensen: koks, bedienden, wasmachines, ambachtslieden en muzikanten.
In 1682 verplaatste koning Lodewijk XIV zijn hele hof naar Versailles en werd het het centrum van de macht in Frankrijk.
Achter het paleis bevinden zich grote tuinen met paden, standbeelden en fonteinen, aangelegd in nette vormen en rechte lijnen.
De fonteinen konden niet allemaal tegelijk lopen. Fountain keepers zetten ze aan net voordat de koning voorbij liep.
De wagens reden door de gouden poorten en over de binnenplaatsen om bezoekers naar de paleisdeuren te brengen.
Het binnenplaatsje in het midden heet de marmeren binnenplaats omdat het geplaveid is met zwart-wit marmer.
De dag begint hier. Elke ochtend drukten hovelingen in de slaapkamer van de koning om de koning te zien opstaan en zich aankleden, in een ceremonie genaamd de hendel.
Het bed van de koning staat in een nis achter een gouden leuning, onder een bladerdak van rood en goud stof.
Elke ochtend vond een ceremonie plaats genaamd de hendel (le-VAY) toen de koning opstond en zich kleedde.
Boven het bed toont een wit beeld Frankrijk als een vrouw die over de koning waakt terwijl hij slaapt.
Het werd gesneden door de beeldhouwer Nicolas Coustou.
De gouden leuning hield de menigte weg van het bed. Alleen de belangrijkste mensen konden er voorbij.
Ook was er elke avond een ceremonie voor het slapen gaan, genaamd de bankier (koo-SHAY).
De ramen kijken uit over de marmeren binnenplaats, aan de voorkant en het centrum van het paleis.
De kamer kijkt uit naar het oosten, richting de rijzende zon.
Een portier stond aan de deur met een staf. Hij besloot wie de kamer mocht binnenkomen.
In Versailles krabden mensen zachtjes op een deur in plaats van te kloppen, als regel van goede manieren.
Courtiers wachtten lang op de kans om dicht bij de koning te staan tijdens de ceremonies.
Het overhemd van de koning in de ochtend was een grote eer, gegeven aan de belangrijkste persoon in de kamer.
De poort naast de portier leidt naar de Raadzaal, waar de koning zijn ministers ontmoette.
Louis XVI gebruikte deze kamer voor ceremonies, maar hij sliep in een kleinere, warmere slaapkamer in de buurt.
Dan was het tijd om te werken. In de Raadzaal zat de koning bij zijn ministers om over Frankrijk te praten en te beslissen wat te doen.
Koning Lodewijk XVI zit aan het hoofd van de tafel. Hij luisterde naar zijn ministers voordat hij een beslissing nam.
Lodewijk XVI hield van aardrijkskunde en hielp in 1785 een ontdekkingsreis over de wereld te plannen.
Een minister is een persoon die de koning helpt een deel van het land te leiden, zoals geld, het leger of de marine.
Elke minister bracht papieren en rapporten om problemen uit te leggen aan de koning.
De ministers zaten rond een grote tafel bedekt met een lange doek, met de koning aan zijn hoofd.
Wat werd gezegd in de koningsraden werd geheim gehouden.
Brieven, rapporten en boeken liggen op tafel. Alles werd met de hand geschreven met een pen en inkt.
Boodschappers te paard droegen brieven tussen Versailles en de rest van Frankrijk.
De fauteuils zijn gemaakt van gesneden hout bedekt met goud, met stoelen van blauwe en gouden zijde.
Gilding betekent het bedekken van hout met een zeer dunne laag van echt goud, genaamd goudblad.
Een deur van de Raadszaal leidt rechtstreeks naar de kamer hiernaast.
De koning kon van zijn slaapkamer naar zijn raad gaan in slechts een paar stappen.
Een andere deur opent zich naar de Spiegelhal, zodat de koning direct de lange galerij in kon lopen.
De raadszaal wordt ook wel het kabinet genoemd, een oud woord voor een kleine privékamer.
Koning Lodewijk XVI zit aan het hoofd van de tafel. Hij luisterde naar zijn ministers voordat hij een beslissing nam. Lodewijk XVI hield van aardrijkskunde en hielp in 1785 een ontdekkingsreis over de wereld te plannen.
Voer deze scène inDe koning bewaarde zijn papieren in een bureau. Zijn gebogen deksel glijdt naar beneden om de papieren te verbergen en op te sluiten. Een bureau met een gebogen schuifdeksel zoals deze wordt een cilinder bureau genoemd.
Voer deze scène inNa het aankleden liep de koning naar de Koninklijke Kapel voor de dagelijkse dienst, zittend in de bovenste galerij met zijn familie.
Het grote orgel staat boven het altaar. Lucht door zijn metalen pijpen geblazen maakt muziek die de hele kapel vult.
De beroemde componist François Couperin was een van de organisten van de koning.
Het altaar is de vergulde tafel aan de voorkant van de kapel, waar priesters de dienst elke dag leidden.
De kapel is gewijd aan Saint Louis, een koning van Frankrijk die ongeveer 800 jaar geleden leefde.
De plafondschilderingen tonen scènes uit de Bijbel, geschilderd zodat het dak lijkt te openen naar de hemel.
De kapel werd voltooid in 1710. Het was het laatste gebouw dat koning Lodewijk XIV aan het paleis toevoegde.
De kapel heeft twee niveaus. De koning en zijn familie zaten boven, en de meeste anderen bleven beneden op de vloer.
Lodewijk XVI en Marie-Antoinette trouwden in 1770 in deze kapel. Hij was 15 en zij was 14.
De vloer is gemaakt van gekleurd marmer, gesneden en gemonteerd in patronen van cirkels en vierkanten.
Marmer is een harde steen die kan worden gepolijst totdat het glanst als glas.
Op de bovenste verdieping leiden deuren vanuit de kapel rechtstreeks naar de grote kamers van de koning.
De Hercules Salon, een van de grootste kamers in het paleis, ligt tussen de kapel en de State Apartments.
Het grote orgel staat boven het altaar. Lucht door zijn metalen pijpen geblazen maakt muziek die de hele kapel vult. De beroemde componist François Couperin was een van de organisten van de koning.
Voer deze scène inHofmuzikanten speelden op kerkdiensten, maaltijden, dansen en concerten. Deze speelt viool. De koning had zijn eigen muzikanten, en er werd bijna elke dag muziek in het paleis gehoord.
Voer deze scène inIn de middag vulden de hovelingen de Spiegelshal, in de hoop de koning voorbij te zien gaan. Kijk beter naar de spiegels, ramen en het plafond.
Elke boog op deze muur is gevuld met spiegels. Ze weerspiegelen de ramen aan de overkant van de hal, zodat de kamer er twee keer zo helder uitziet.
Er zijn 357 spiegels. Op dat moment waren grote spiegels zeer zeldzaam en kosten een fortuin.
Zeventien hoge ramen kijken uit over de tuinen. Zonlicht stroomt door hen heen en stuitert van de spiegels.
Elk raam kijkt uit op een bijpassende spiegelboog aan de andere kant van de hal.
Het gebogen plafond is bedekt met schilderijen van de kunstenaar Charles Le Brun. Ze vertellen het verhaal van koning Lodewijk XIV's heerschappij.
De zaal werd gebouwd tussen 1678 en 1684 om bezoekers te laten zien hoe rijk en machtig Frankrijk was.
Gegilde kaars staat, Torchères genoemd, hield kaarsen om de hal aan te steken toen de zon onderging.
Op nachten van grote feesten, duizenden kaarsen werden aangestoken, en de spiegels maakte de hele hal schitteren.
Courtiers waren edelen die in het paleis woonden. Ze liepen hier in hun mooiste kleren, hopend dat de koning voorbij zou komen.
Elke dag stak de koning deze zaal over op weg naar de kapel, en de hovelingen stonden klaar om te kijken.
De vloer is gemaakt van eiken planken in een patroon van vierkanten, gezet onder een hoek als diamanten.
Deze vloer patroon werd zo veel gebruikt in het paleis dat het nog steeds heet Versailles parket vandaag.
Aan het eind van de zaal leidt een grote kamer genaamd de War Salon naar de King's State Apartments.
Aan de andere kant van de zaal leidt de Peace Salon naar de kamers van de koningin.
Een deur in de lange muur van de zaal opent zich in de eigen kamers van de koning, te beginnen met de Raadzaal.
In 1919, lang na de koningen, ondertekenden wereldleiders een beroemd vredesverdrag in deze zaal.
Gegilde kaars staat, Torchères genoemd, hield kaarsen om de hal aan te steken toen de zon onderging. Op nachten van grote feesten, duizenden kaarsen werden aangestoken, en de spiegels maakte de hele hal schitteren.
Voer deze scène inEnkele avonden per week opende de koning zijn State Apartments voor muziek, kaartspellen en dansen. Dit is de Apollo Salon, waar zijn troon stond.
In de Apollo Salon stond de troon van de koning op een verhoogd platform onder een dak. Hier verwelkomde hij belangrijke bezoekers.
Koning Lodewijk XIV's eerste troon was gemaakt van massief zilver en was groter dan een volwassene.
Het plafond toont Apollo, de zonnegod van oude Griekse verhalen, die zijn wagen door de lucht rijdt.
Koning Lodewijk XIV werd de Zonnekoning genoemd, dus de zonnegod Apollo was zijn favoriete symbool.
Een kroonluchter is een hangend licht met veel kaarsen. Zijn glazen druppels vangen het kaarslicht en verspreiden het rond de kamer.
Voor de elektrische lichten werd elke kamer in het paleis aangestoken door kaarsen, lampen en open haarden.
Een wandtapijt is een afbeelding geweven van gekleurde draden. Grote wandtapijten versierde de muren en hielpen de kamers warmer te houden.
Veel wandtapijten voor de koning werden geweven in de Koninklijke Gobelins werkplaats in Parijs.
Courtiers volgden strikte regels over hoe te staan, buigen en lopen voor de koning en koningin.
Deze regels van beleefd gedrag werden etiquette genoemd, een Frans woord dat we vandaag nog steeds gebruiken.
De open deuren leiden langs de rij van grote kamers, de een na de ander, helemaal naar de hal van Spiegels.
Een rechte lijn van deuren die je door vele kamers in een keer kunt zien wordt een enfilade genoemd.
's Avonds kwamen de kamers van de koningin tot leven. Kijk beter naar Marie-Antoinette's bed, de zijden muren en de kleine krukken, en vind de verborgen deur.
Het bed van de koningin staat achter een gouden leuning. Zijn bladerdak is bedekt met pluizige witte veren.
Negentien koninklijke kinderen werden in deze kamer geboren.
De gouden leuning scheidt het bed van de rest van de kamer. Alleen bepaalde mensen konden er voorbij.
Elke ochtend kreeg de koningin bezoek in deze kamer als onderdeel van het dagelijks leven aan het hof.
De muren zijn bedekt met zijde versierd met bloemen, linten en veren, passend bij het bed en de stoelen.
De stoffen werden veranderd met de seizoenen, met lichtere zijde in de zomer en warmere in de winter.
De kleine gewatteerde krukken worden tabourets genoemd. De meeste dames moesten staan toen ze bij de koningin waren.
Alleen hertogins en een paar andere hoge dames mochten op een kruk bij de koningin zitten.
Een marmeren open haard verwarmde de kamer. In de winter brandden overal in het paleis branden.
Grote paleizen als Versailles waren erg moeilijk warm te houden, dus mensen droegen veel lagen kleren.
Marie-Antoinette werd koningin van Frankrijk in 1774. Ze woonde in Versailles vanaf 1770, toen ze trouwde met Louis XVI.
Ze werd geboren in Oostenrijk en kwam naar Frankrijk toen ze 14 jaar oud was.
Naast het bed is een deel van de bloemmuur echt een deur. Wanneer het gesloten is, is het erg moeilijk te herkennen.
Verborgen deuren lieten de koningin zich tussen haar kamers bewegen zonder de drukke openbare kamers over te steken.
Vanuit de kamers van de koningin leidt een grote kamer genaamd de Vredessalon naar de Spiegelhal.
Een kleine deur verborgen in de muur naast het bed leidde naar de prive-kamers van de koningin.
Marie-Antoinette werd koningin van Frankrijk in 1774. Ze woonde in Versailles vanaf 1770, toen ze trouwde met Louis XVI. Ze werd geboren in Oostenrijk en kwam naar Frankrijk toen ze 14 jaar oud was.
Voer deze scène inDe dag eindigt met het koninklijke diner, gegeten in het openbaar. Ga achter de schermen om het te volgen van de keukens naar de tafel, en ontmoet de mensen die het paleis runnen.
Tientallen koks, bakkers en helpers werkten in de paleiskeukens. Vlees geroosterd over grote branden, en koperen potten opgehangen aan de muren.
De keukens waren ver van de koninklijke tafel, dus het eten kwam vaak alleen warm, niet warm.
Bij de Grand Couvert aten de koning en koningin hun diner in het openbaar, en bezoekers konden binnenkomen om hen te zien eten.
De koning en koningin zaten naast elkaar met hun rug naar de open haard, en de koningin zat aan de linkerkant van de koning.
Bergplaatsen waren gevuld met bloem, brood, vaten en manden, genoeg voedsel voor iedereen die in het paleis woonde en werkte.
Honderden mensen die voor het paleis werkten woonden in een groot gebouw ernaast, de Grand Commun.
Lakens, tafelkleden en kleding werden hier bewaard op hoge planken, netjes gevouwen en klaar voor gebruik.
Alle koninklijke kleren en lakens werden gewassen, gestreken en met de hand gemaakt, zonder machines.
In haar kleine privékamers kon Marie-Antoinette rusten, lezen en naaien, weg van de menigte van het hof.
Deze kamers werden verscholen achter de grote kamers en bereikt door kleine deuren en gangen.
De bibliotheek van Lodewijk XVI stond vol met boeken over geografie, geschiedenis en wetenschap. Hij las en bestudeerde graag kaarten.
De koning was ook goed met zijn handen, en het maken van sloten was een van zijn hobby's.
's Avonds deden bedienden de gordijnen dicht, staken de kaarsen aan en maakten de kamers klaar voor de nacht.
Veel bedienden sliepen in kleine kamers in de buurt, zodat ze snel konden komen als ze geroepen werden.
Gilders bedekt gesneden hout met dunne bladen van echt goud, genaamd goud blad, om frames en meubels te laten schijnen.
Goudblad is zo dun dat het in de lucht zweeft en wordt opgepikt met een zachte, brede borstel.
Het paleishuis was iedereen die de koninklijke familie diende, van koks en dienstmaagden tot bewakers en koetsiers.
Elke baan had zijn eigen naam en regels, en vele families dienden het paleis generaties lang.
Tientallen koks, bakkers en helpers werkten in de paleiskeukens. Vlees geroosterd over grote branden, en koperen potten opgehangen aan de muren. De keukens waren ver van de koninklijke tafel, dus het eten kwam vaak alleen warm, niet warm.
Voer deze scène inDeze kok roert een soep in een glanzende koperen pot. Koks begonnen lang voordat de koninklijke familie wakker werd. Koperen potten warmen snel en gelijkmatig op, daarom kokten ze graag.
Voer deze scène inBedienden droegen het voedsel naar de tafel onder zilveren deksels, om het warm en schoon te houden op de lange weg. Toen het voedsel van de koning voorbijging, bogen de hovelingen zich voor de koning.
Voer deze scène inBij de Grand Couvert aten de koning en koningin hun diner in het openbaar, en bezoekers konden binnenkomen om hen te zien eten. De koning en koningin zaten naast elkaar met hun rug naar de open haard, en de koningin zat aan de linkerkant van de koning.
Voer deze scène inEen koninklijke maaltijd had vele gerechten: soepen, gebraden, groenten, fruit en zoete taarten, geserveerd op fijn porselein en zilver. Veel koninklijke platen werden gemaakt in de koninklijke porselein fabriek van Sèvres, in de buurt van Parijs.
Voer deze scène inBergplaatsen waren gevuld met bloem, brood, vaten en manden, genoeg voedsel voor iedereen die in het paleis woonde en werkte. Honderden mensen die voor het paleis werkten woonden in een groot gebouw ernaast, de Grand Commun.
Voer deze scène inDe mensen die in het paleis werkten aten samen eenvoudiger maaltijden aan lange houten tafels: soep, brood, kaas en stoofpot. Brood was het belangrijkste voedsel voor de meeste mensen in Frankrijk op dat moment.
Voer deze scène inLakens, tafelkleden en kleding werden hier bewaard op hoge planken, netjes gevouwen en klaar voor gebruik. Alle koninklijke kleren en lakens werden gewassen, gestreken en met de hand gemaakt, zonder machines.
Voer deze scène inDeze bedienden zijn vouwen en herstellen linnen. Elke kleine scheur werd dichtgenaaid met een naald en draad. Ijzeren werden voor gebruik op een fornuis verwarmd, omdat er geen elektriciteit was.
Voer deze scène inIn haar kleine privékamers kon Marie-Antoinette rusten, lezen en naaien, weg van de menigte van het hof. Deze kamers werden verscholen achter de grote kamers en bereikt door kleine deuren en gangen.
Voer deze scène in's Avonds speelden de koningin en haar vrienden muziek en praatten. Marie-Antoinette speelde de harp. Ze had muziekles als kind in Oostenrijk en zong graag.
Voer deze scène inDe bibliotheek van Lodewijk XVI stond vol met boeken over geografie, geschiedenis en wetenschap. Hij las en bestudeerde graag kaarten. De koning was ook goed met zijn handen, en het maken van sloten was een van zijn hobby's.
Voer deze scène inAchter de grote kamers waren kleinere, gezellige kamers waar de koning kon lezen, schrijven en praten met een paar mensen. Deze kamers waren warmer en rustiger dan de enorme staat kamers.
Voer deze scène inGilders bedekt gesneden hout met dunne bladen van echt goud, genaamd goud blad, om frames en meubels te laten schijnen. Goudblad is zo dun dat het in de lucht zweeft en wordt opgepikt met een zachte, brede borstel.
Voer deze scène inEen meubelmaker bouwt mooie meubels. Deze past dunne stukken van verschillende bossen samen om een foto te maken. Het maken van foto's van kleine stukken hout heet marquetry.
Voer deze scène inDeze cutaway laat zien hoe een paleiskamer werd gebouwd: stenen muren en houten vloerbalken, daarna panelen, verf en goud. Het bouwen en decoreren van Versailles duurde vele jaren en duizenden arbeiders.
Voer deze scène inHet paleishuis was iedereen die de koninklijke familie diende, van koks en dienstmaagden tot bewakers en koetsiers. Elke baan had zijn eigen naam en regels, en vele families dienden het paleis generaties lang.
Voer deze scène inAchter het paleis kruisen rechte paden tuinen, bossen en fonteinen. Volg het centrale uitzicht richting het Grand Canal, of kijk beter naar de mensen en planten in de buurt.
Latona staat met haar kinderen, Apollo en Diana, boven de fontein. Gegilde kikkers en hagedissen omringen de marmeren lagen. Dunne straalwatercurve in het bekken.
Het Grand Canal strekt zich uit door het park. Een tweede arm kruist het lange hoofdkanaal. Zijn kalme water weerspiegelt de bomen en de lucht, en kleine boten vervoeren passagiers over het water.
Latona staat met haar kinderen, Apollo en Diana, boven de fontein. Gegilde kikkers en hagedissen omringen de marmeren lagen. Dunne straalwatercurve in het bekken.
De marmeren groep vertelt het verhaal van Latona, Apollo en Diana.
Water stroomt uit kleine vergulde kikkers en hagedissen rond de lagen.
In de zomer staan oranje en citroenbomen buiten in houten dozen. In de winter verplaatsen tuiniers ze naar de beschutte stenen galerijen onder het paleisterras.
Oranje en citroenbomen groeien in houten containers die tuinders kunnen verplaatsen.
De bomen schuilen in de Oranjegalerijen tijdens de winter.
Het Grand Canal strekt zich uit door het park. Een tweede arm kruist het lange hoofdkanaal. Zijn kalme water weerspiegelt de bomen en de lucht, en kleine boten vervoeren passagiers over het water.
Roepers verplaatsen de kleine houten boten met riemen.
De rechte kanalen maken een lang uitzicht door het park.
Tuiniers haagden, zorgden voor bloemen en bewaterde planten. Hun dagelijkse werk hield de tuinpatronen helder en de bomen gezond.
Tuiniers snoeien de haag met de hand met lange schaar.
Een tuinman maakt de grond los en verzorgt de bloemen.
Een besproeiing kan water naar de planten brengen.
's Avonds deden bedienden de gordijnen dicht, staken de kaarsen aan en maakten de kamers klaar voor de nacht. Veel bedienden sliepen in kleine kamers in de buurt, zodat ze snel konden komen als ze geroepen werden.
Voer deze scène inDe wagens reden door de gouden poorten en over de binnenplaatsen om bezoekers naar de paleisdeuren te brengen. Het binnenplaatsje in het midden heet de marmeren binnenplaats omdat het geplaveid is met zwart-wit marmer.
Voer deze scène in
